Տիգրան Պետրոսյանց (Տիգրան Հայազն)
Главная | Նորություններ | Регистрация | Вход
 
Пятница, 03.02.2023, 16:49
Приветствую Вас Гость | RSS
ՏԻԳՐԱՆ ՀԱՅԱԶՆ

Հայտարարություն

Կայքը սահմանում է "Հայոց թագի արժանյաց" շքանշան

Կայքի քարտեզը
Գրքեր

Տիգրան Հայազնի "1000 հայազգի գեներալներ, ծովակալներ" գիրքը ձեռք բերելու համար զանգահարել

098260351, 055260351

Արժեքը' 4000 դրամ

Հարցում
Գնահատեք իմ կայքը
Всего ответов: 1529
Վիճակագրություն

Онлайн всего: 1
Гостей: 1
Пользователей: 0
Главная » 2013 » Ноябрь » 6 » ՀԱՅ ԶՈՐԱՎԱՐՆԵՐ
14:30
ՀԱՅ ԶՈՐԱՎԱՐՆԵՐ

ՀԱՅ ԳԵՆԵՐԱԼՆԵՐ

ԻՎԱՆ ԼԱԶԱՐԵՎ

Ռուսական բանակի գեներալ-լեյտենանտ (27.03.1866թ.)
Ռուսական բանակի գեներալ-համհարզ (1878թ.)

Իվան Դավիդի Լազարևը (Հովհաննես Դավիթի Լազարյան) (ծն. 1820թ., Լեռնային Ղարաբաղ, Շուշի - 14.08.1878թ., Չաթ, թաղված է Թիֆլիսում) ռուսական բանակի ռազմական գործիչ է, հայ-գրիգորյանական, գեներալ-մայոր Ալեքսանդր Իվանի Լազարևի հայրն է: Սերում է Արցախի մելիքական տոհմից: Սովորել է Շուշիի ռեալական ուսումնարանում: 1839 թ-ին զինվորական ծառայությունն սկսել է գեներալ-ֆերդմարշալ, կոմս Պասկևիչի անվան հետևակային գնդում: 1850-1854 թթ-ին եղել է Մեխտուլինի խանության, 1854-1859 թթ-ին՝ Դարգինի օկրուգի կառավարիչ, 1859 թ-ին՝ Միջին Դաղստանի զորքերի ժամանակավոր հրամանատար, Մերձկասպյան երկրամասին միացված Դաղստանի գրավյալ տարածքների ժամանակավոր վարչության պետ, 1865-1868 թթ-ին՝ 21-րդ հետևակային դիվիզիայի հրամանատար, 1868-1878 թթ-ին՝ Կովկասյան բանակի գեներալ-համհարզ, 1878 թ-ին՝ Կովկասյան 2-րդ կորպուսի հրամանատար, 1879 թ-ին՝ Ախալցխայի էքսպեդիցիայի պետ: 1840-1841, 1844-1851 թթ-ին կռվել է Կովկասի լեռնականների դեմ, որոնց առաջնորդ Շամիլը Գունիբում գերի է հանձնվել Իվան Լազարևին: Մասնակցել է 1877-1878 թթ. ռուս-թուրքական պատերազմին: Նշանակվել է Կարսը պաշարած ռուսական զորաջոկատի հրամանատար, գլխավորել է Կարսի գրոհը և գրավումը: 1878-1879 թթ-ին եղել է Կովկասյան բանակի 2-րդ կորպուսի հրամանատար: Պարգևատրվել է Սուրբ Գեորգիի 4-րդ (1842թ.), 3-րդ (27.10.1877թ.), 2-րդ (1877թ.), Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ (1842թ.), 2-րդ (1859թ.), 1-ին (1860թ.) աստիճանի շքանշաններով, <<Խիզախության համար>> ոսկե թրով (1585թ.):

<<1000 հայազգի գեներալներ-ծովակալներ>> էջ 262,  Տիգրան Հայազն

ԼԱԶԱՐ ԼԱԶԱՐԵՎ


Ռուսական բանակի գեներալ-մայոր (27. 03. 1866թ.)


Իշխան Լազար Հովակիմի Լազարևը (Եղիազար Լազարյան) (ծն. 1793թ. - 14.11.1871թ., Բրյուսել, թաղվել է Սիլեզիայի Դիգորնֆուռտ դղյակում) ռուսական բանակի ռազմական գործիչ է, հայ-գրիգորյանական: 1810-1813 թթ-ին սովորել է Սանկտ-Պետերբուրգի ճանապարհային հաղորդակցության կորպուսում: Ծառայությունը Սումիական հուսարական գնդի կազմում սկսել է 1813 թ. մայիսի 29-ին: 1826թ. մայիսի 14-ին արժանացել է գնդապետի աստիճանի: 1828-1829 թթ-ին եղել է Թավրիզ քաղաքի պարետ: 1829թ-ին նշանակվել է հայերին Արևելյան Հայաստան գաղթեցնող հանձնաժողովի նախագահ: 1827-1828 թթ. մասնակցել է ռուս-պարսկական պատերազմին: Պարգևատրվել է Սուրբ Աննայի 1-ին (16.09.1829թ.), պարսկական՝ Առյուծի և Արևի 2-րդ (1830 թ.) աստիճանի շքանշաններով, քաջության համար ոսկե թրով, երեք արծաթե մեդալներով:

<<1000 հայազգի գեներալներ-ծովակալներ>> էջ 293,  Տիգրան Հայազն


Կոմս ԼՈՌԻՍ - ՄԵԼԻՔՈՎ ՄԻՔԱՅԵԼ


Դուսական բանակի գեներալ-լեյտենանտ (17.03.1863թ.)
Ռուսական բանակի գեներալ-համհարզ (30.08.1865թ.)
Ռուսական բանակի հեծելազորի գեներալ (30.08.1875թ.)
Ռուսաստանի Պետական խորհրդի անդամ (1879թ.)
Կովկասի փոխարքայի պաշտոնակատար (1880թ.)
Ռուսաստանի դիկտատոր (1880-1881թթ-ին)
Ռուսաստանի ներքին գործերի նախարար (1881թ-ին)

Միքայել Տարիելի Լոռիս-Մելիքովը (ծն. 21.10.1824թ., Թիֆլիս - 12.12.1888թ., Ֆրանսիա, Նիցցա, թաղված է Թիֆլիսի Ս. Գևորգ եկեղեցու բակում) Ռուսաստանի պետական, ռազմական ու դիվանագիտական ականավոր գործիչ է, հայ-գրիգորյանական, Ռուսաստանի գիտությունների կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոս (1880թ.): Արժանացել է Ռուսաստանի բարձրագույն Սուրբ Անդրեյ Նախավկայի շքանշանի (01.11.1880թ.): Սերում է Լոռիս-Մելիքյանների ազնվական տոհմից: Սովորել է Մոսկվայի  Լազարյան ճեմարանում և Պետերբուրգի հեծելազորային յունկերների դպրոցում: Զինվորական ծառայությունն սկսել է 1845 թվականին Կովկասում, որտեղ ընդհանուր առմամբ ծառայել է 32 տարի: 1852 թ-ին, 27 տարեկան հասակում արժանացել է գնդապետի, 1856 թ-ի օգոստոսի 4-ին՝ 31 տարեկան հասակում՝ գեներալ-մայորի աստիճանի: Մասնակցել է Շամիլի գլխավորած լեռնականների դեմ ռազմական գործողություններին: 1853-1856 թթ. Ղրիմի պատերազմի ժամանակ հեծելազորի ջոկատի հրամանատար էր, աչքի է ընկել մի շարք մարտերում: 1860-1873 թթ-ին եղել է Հարավային Դաղստանի զինվորական պետ և Դերբենդի քաղաքապետ, Թերեքի մարզի պետ: 1877 թ-ին նշանակվել է Կովկասյան բանակի առանձին կորպուսի հրամանատար և մասնակցել ռուս-թուրքական պատերազմին: Գլխավորել է Արդահանի գրոհը և գրավումը, Ալաջայի բարձրունքներում ջախջախել է Մուխթար փաշայի զորքերին, գրավել Կարսը: Պատերազմի արդյունքում Ռուսաստանին է միացվել 17 հազար քառակուսի մետր տարածք: 1879 թ-ին նշանակվել է Աստրախանի, Սարատովի, Սամարայի և Խարկովի ժամանակավոր պաշտոնակատար: 1880 թ-ի փետրվարի 12-ին նշանակվել է Ռուսաստանի կայսրության  Գերագույն կարգադրիչ հանձնաժողովի նախագահ՝ դիկտատորի լիազորություններով: Նախապատրաստել է Ռուսաստանի կայսեր իրավունքները սահմանափակող ռեֆորմի նախագիծ, որով Ռուսաստանը վերածվելու էր սահմանադրական միապետության: Մանիֆեստի հրատարակության նախօրյակին՝ 1881 թ-ի մարտի 1-ին  Ռուսաստանի կայսր Ալեքսանդր 2-րդը սպանվել է: Նոր կայսրը հրաժարվել է ռեֆորմից և վերացրել է կարգադրիչ հանձնաժողովը: Հանձնաժողովի վերացումից հետո Լոռիս-Մելիքովը նշանակվել է Ռուսաստանի ներքին գործերի նախարար: 1881 թ-ին պաշտոնաթող է եղել:
Առողջությունը վերականգնելու նպատակով մեկնել է Նիցցա, որտեղ էլ կնքել է մահկանացուն: Պարգևատրվել է Սուրբ Ալեքսանդր Նևսկու (1869թ.), Սուրբ Մեծ իշխան Ալեքսանդր Նևսկու ադամանդազարդ (1871թ.), Սպիտակ Արծվի (1865թ.), Սուրբ Գեորգիի 3-րդ (1877թ.), 2-րդ (1877թ.), Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ (1854թ.), 3-րդ (1855թ.), 2-րդ (1864թ.), 1-ին (1877թ.), Սուրբ Աննայի 4-րդ (1848թ.), 3-րդ (1850թ.), 2-րդ (1852թ.), 1-ին (1860թ.), Սուրբ Ստանիսլավի 1-ին (1859թ.) աստիճանի շքանշաններով, <<Խիզախության համար>> ոսկե սուսերով (1854թ.), Ոսկե զենքով (1862թ.), թուրքական՝ Մեջլիսի շքանշանով (1857թ.), պարսկական՝ Առյուծի և Արծվի 2-րդ աստիճանի շքանշանով (1864թ.): Հրատարակել է <<Կովկասի կառավարիչների մասին>>, <<Երկտող Թերեքի մարզի կացության մասին>>, <<Նոթեր Հաջի Մուրադի մասին>> գրքերը:

<<1000 հայազգի գեներալներ-ծովակալներ>> էջ 251,  Տիգրան Հայազն

ԴԱՎԻԹ ԴԵԼՅԱՆՈՎ


Ռուսական բանակի գեներալ-մայոր (1813թ.)

Դավիթ Արտեմի Դելյանովը (Դավիթ Հարությունի Դելանյան) (ծն. 1761 թ., Սանկտ-Պետերբուրգ - 1837թ.)  ռուսական բանակի ռազմական գործիչ է: Սերում է Պարսկաստանի Նոր Ջուղա քաղաքից Սանկտ-Պետերբուրգ փոխադրված հայկական Դալլաքյանների ազնվական տոհմից: Սովորել է Պետերբուրգի կադետական կորպոսում: Ծառայությունը Նարվայի հրաձգային գնդում սկսել է 1780 թ-ին: 1807 թ. արժանացել է գնդապետի կոչման: 1812 թ-ին եղել է Սումիական հուսարական գնդի հրամանատար, 1812-1815 թթ-ին՝ 2-րդ դրագունյան դիվիզիայի 2-րդ բրիգադի հրամանատար, 1815-1823 թթ-ին՝ 2-րդ հուսարական դիվիզիայի 2-րդ բրիգադի հրամանատար: 1792-1793 թթ-ին մասնակցել է ռուսական բանակի լեհական արշավանքին, 1805-1807 թթ-ին Սումիական հուսարական գնդի կազմում Պրուսիայում կռվել է Նապոլեոնի զորքերի դեմ, աչքի է ընկել 1807 թ. Ֆրիդլանդի ճակատամարտում: 1812 թ. Հայրենական պատերազմի ժամանակ մասնակցել է ռուսական բանակի Բորոդինոյի և Մոժայսկի ճակատամարտերին: Մասնակցել է ռուսական բանակի 1813-1814 թթ. արտասահմանյան արշավանքներին, իր զորամասով մտել Փարիզ, աչքի է ընկել  Բար-Սյուր-Օբի կռիվներին ժամանակ: Պարգևատրվել է Սուրբ Գևորգիի 4-րդ (1813թ.), Սուրբ Վլադիմիրի 3-րդ (1814թ.), Սուրբ Աննայի 3-րդ, 2-րդ (02.07.1807թ.), Սուրբ Աննայի ադամանդազարդ 2-րդ (26.08.1818թ.), 1-ին (1819թ.) աստիճանի, պրուսական՝ <<Արժանապատվության համար>> շքանշաններով: Որդին՝ կոմս Իվան Դավիթի Դելյանովը (1818-1897թթ.) 1874-1897 թթ-ին եղել է Ռուսաստանի Պետական խորհուրդի անդամ, 1882-1897 թթ-ին՝ Ռուսաստանի լուսավորության նախարար:

<<1000 հայազգի գեներալներ-ծովակալներ>> էջ 290,  Տիգրան Հայազն
Просмотров: 1342 | Добавил: tigranhayazn | Рейтинг: 5.0/9
Всего комментариев: 0
Имя *:
Email *:
Код *:
Մուտք
Օրացուց
«  Ноябрь 2013  »
ПнВтСрЧтПтСбВс
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930
Տեսանյութեր
Ֆեյսբուկ
Այցելություն
Արխիվ

Copyright MyCorp © 2023Сделать бесплатный сайт с uCoz